Jeugdsentiment en studie

Mijn eerste ervaring met computergames was met een Commedore64 toen ik denk 6 jaar oud was. Ik had maar een spel, maar dat spel was echt prachtig. Je moest met een vliegtuigje andere vliegtuigen neerschieten. En dat steeds in een andere oorlog. Ik wist eerst niet meer hoe het heette maar ik heb het pas weer teruggevonden op internet. Het heet Time Pilot en het is nog net zo goed als vroeger. De geluidjes en bliepjes zijn nog precies hetzelfde. Hier kan je het nog spelen: http://www.chocosnow.com/play-online-games/time-pilot/. De Commodore moest snel weg en tot 1998 heb ik zelf niets meer thuis om te gamen maar des te meer bij vriendjes. Duckhunt, Wolfenstein, SuperMario, James Bond: Golden Eye heb ik allemaal voorbij zien komen. Toen ik thuis een pc kreeg waren m’n eerste spellen, Johny Herbert Grand Prix, de niet meer overtroffe Fifa 98 met zaalvoetbal! En de ook niet meer overtroffe Need for Speed II Special Edition. De laatste jaren speel ik niet zo veel meer af en toe een game maar niet dagenlang zoals wel het geval was bij de hierboven genoemde spellen. Ik heb een aantal Fifa’s en Need for Speeds gespeeld, Max Payne 2, Gta 3 en Vice City, Call of Duty en Medal of Honour. Op dit moment kijk ik veel mee met vrienden die gamen zoals Gta 4, Fifa en Far Cry 2 op de Playstation 2 en 3. Dit vind ik vaak leuker dan zelf spelen. Bij de Wii is dat weer anders, daar ben ik weer veel te fanatiek voor. De studierichting die ik volg is met name gericht op televisie en films maar ook voor een klein gedeelte nieuwe media. Games bestuderen voor de studie is voor mij nieuw maar lijkt mij interessant omdat het voor veel mensen een belangrijk gedeelte van hun mediagebruik omvat. Ik vind het ook een heel ander medium dan bijvoorbeeld film. Alleen al de interactie is zoveel groter. Het perspectief dat ik wil gebruiken in denk ik die van receptie. De gamer zelf is misschien wel het belangrijkste spelelement. Daarin wil ik daar meer op ingaan.